Vietnam

We gaan met 8 collega’s op studiereis naar Vietnam! Eerste stop Schiphol. Ons visum voor Vietnam wordt dubbel gecheckt bij de incheckbalie. We gaan snel door alle controles. Na een heerlijk kopje thee gaan we langzaam richting de gate voor onze vlucht met Qatar Airways richting Doha, onze overstapplaats voordat we doorreizen naar Hanoi.

Het wekkertje klinkt veel te vroeg deze morgen, maar we hebben een vol programma vandaag dus hup eruit. We gaan eerst een wandeling maken vanaf het hotel. We lopen door de stad. Het valt me op dat de stad best groen en redelijk schoon is. Het verkeer blijft een uitdaging. Je moet niet twijfelen bij oversteken, maar doelbewust doorlopen. De straten zijn druk met scooters, auto’s, kleine vrachtwagentjes, fietsen en bussen. We kijken naar alles wat er per scooter vervoerd wordt. Hele families, boodschappen, handelswaar, zoals kippen, bloemen en fruit. We lopen lang de Kathedraal van Hanoi die gebaseerd is op de Notre-Dame in Parijs. Gebouwd in 1886. Als we verder lopen zijn op een hoekje een aantal dames aan het bewegen. Een soort Tai Chi. We doen met ze mee. De dames vinden het grappig dat we met ze meedoen. Het is leuk om te doen, ook al doen we het niet helemaal zoals het zou moeten. We krijgen nog een typisch Vietnamees delicatesse, Balut, om te proeven: een gekookt eendenei, maar wel met kuikentje erin. Ik heb alleen het ei geproefd en vond het geen aanrader. We vervolgen onze weg langs het meer en zien veel meer groepjes mensen in beweging. Ondanks dat het vroeg is, zijn er veel mensen op straat. We stoppen nog ergens om iets te proeven. Ik at van de green bean cake nugget. Wel lekker, maar er zit naast de groen boon een omhulsel van rijstmeel (fijngemalen kleefrijst) omheen en dat plakt aan je tanden. Anderen hebben een soort balletje van rijst bloem en gevuld met de green bean en kokos. Het smaakt in ieder geval wat mij betreft beter dan het ei. We gaan een smal steegje in waar huizen staan van ongeveer 30 m2, waar hele families wonen. Het is heel duur om daar te wonen, want er moet per meter betaald worden. De keuken is buiten in het smalle steegje, er wappert wasgoed (droogt dat überhaupt wel met deze luchtvochtigheid?) en er staan scooters. We lopen terug naar het hotel, waar we een uurtje later door de bus worden opgehaald. We rijden naar het bekende straatje waar de trein door de straat raast, genaamd Trainstreet. Na even wachten, foto’s maken en een drankje bestellen komt de trein eraan. De trein is veel langer dan verwacht. Leuk om deze ervaring beleefd te hebben. Mijn collega’s drinken hier de beroemde eggcoffee: op de koffie wordt opgeklopt rauw eigeel met gecondenseerde melk, en vanillesuiker. Afgestopt met kaneel. Alleen verkrijgbaar in Hanoi. Ik drink geen koffie dus ik ga voor een sapje. Ook heel lekker! We bezoeken de Tran Quoc Pagoda. De schoenen gaan uiteraard bij dit bezoek. Het is de oudste pagode van de stad. Op de binnenplaats staat een Bodhitree, een heilige boom. We gaan met de bus naar het Ho Chi Minh mausoleum. Helaas is die op maandag en vrijdag gesloten, maar we vallen met ons neus in de boter omdat er net wisseling van de wacht is. Het mausoleum is een groot gebouw met een plein ervoor. Tijd voor de lunch! We gaan naar een restaurant dat bekend is vanwege noodlesoep met varkensvlees. Je kunt allerlei soorten groenten toevoegen en ook de noedels voeg je zelf toe zoveel als je wilt. We gaan terug naar het hotel en kunnen dan heel even rustig aan doen. We gaan vanmiddag nogmaals de stad bekijken, maar dan achterop de scooter. We rijden door de stad, langs de 4 kilometer lange muur met keramiek. We gaan met de scooter over de brug van de Rode rivier en rijden door de bananenrepubliek. Onderweg stoppen we om een drankje te drinken. Er staat een apparaat waar suikerriet doorheen gaat. Het is een lekker zoet drankje. We hebben ook een stop bij het B-52 meer. Hier is een vliegtuig neergestort tijdens de oorlog. Voor het diner gaan we naar een gezin om daar mee te eten. We worden gastvrij onthaald. In het huis wonen de gezinnen van 2 broers en hun moeder. Na een kopje thee krijgen we van de zoon een rondleiding door het huis. Vooral bedoeld zodat we uit de huiskamer zijn en zij de eettafel neer kunnen zetten. Er is veel te veel voor ons. maar het smaakt geweldig! De dochter doet nog een paar liedjes karaoke. Wat een leuke lokale ervaring. Bij aankomst bij het hotel lopen we nog een rondje, drinken nog wat en gaan dan lekker naar bed na een lange, leuke dag.

We gaan vandaag naar Ha Long Bay! Het is een rit van ongeveer 2,5 uur vanaf Hanoi en onderweg hebben we nog een stop bij een oester- en parelkwekerij. Het gaat hierbij om zoveel mogelijk parels te kweken. Er zijn 3 soorten: wit (de bij ons bekende parel), zwart en goud. Goud is het meest speciaal. Als we bij de haven aankomen moeten we even wachten. Er is schaduw en muziek dus prima uit te houden. In de haven is het een komen en gaan van schepen. We gaan met een boot naar ons cruiseschip waar we 1 nacht overnachten. Wat hebben we een ruime hut! Mooie badkamer en balkon erbij. We gaan na aankomst meteen lunchen. De lunch is goed verzorgd. Na de lunch kunnen we nog even rondlopen. In de middag staat er kajakken op het programma. Helaas wordt het net op dat moment donker, begint het hard te waaien en te regenen. We wachten even en we denken dat het al niet meer gaat gebeuren als de wind gaat liggen en we alsnog op pad kunnen gaan. Ik ga gezellig samen met mijn collega Iris in de kano. Ondanks dat we met meerdere mensen gaan kajakken, vind ik het een magisch gevoel geven. Wij zo klein en nietig tussen due gigantische bergen. We genieten enorm. Ondanks de rommel die er ligt van de onlangs langsgeraaste tyfoon Yagi en een half gezonken boot. Het laatste stuk terug naar het schip staat er meer wind en zijn we tussen de verschillende schepen op zoek naar die van ons. Terug op de boot is het tijd om te douchen en daarna is het happy hour op het dek en vervolgens tijd voor het diner. Het is goed om eventuele dieetwensen door te geven. Er is standaard veel vis. Houd je daar niet van dan komen ze met een alternatief. Je kunt er heerlijk eten, maar 2 voor- en hoofdgerechten en nog een dessert is iets teveel van het goede. Na het diner nog even naar boven voor een kopje thee of koffie. De drankjes op deze cruise betaal je voor vertrek. Het eten is inclusief. Ondertussen is het alweer laat geworden, maar wederom genoten van deze dag.

Tai Chi begint om 6.00 uur. Geen zorgen, je hebt geen wekker nodig. Iets na half zes wordt de motor gestart en gaan we varen, knap als je daar doorheen slaapt. Op het bovendek staan we met een klein groepje een poging te doen om de bewegingen na te doen. Helaas missen we de sierlijkheid die erbij hoort, maar we doen ons best. Ondertussen hebben we een fantastisch uitzicht. Een klein ontbijt volgt en dan gaan we met onze tenderboot naar een eiland genaamd Cat Ba waarop zich de Trung Trang Caves bevinden. Met een bus gaan we naar de grot. Even slikken bij de trappen omhoog (best hoog voor iemand met hoogtevrees). De grot zelf had mooie gedeeltes, maar is zeker niet de mooiste die ik ooit bezocht hebt. Op sommige stukjes moet je wel erg bukken om verder te komen, maar het is goed te doen. Er vlogen ook vleermuizen in de rondte. Na ongeveer een half uur komen we de grot weer uit. Met bus en tenderboot weer terug naar het cruiseschip. Heb overigens niet het idee dat je veel vaart op dit schip. Het grootste deel van het verblijf ligt het schip voor anker. We pakken onze spullen bij elkaar en gaan brunchen en de rekening van de drankjes betalen. De tenderboot weer op en we worden uitgezwaaid door de stafmedewerkers. In de haven staat onze bus alweer gereed. We hebben een lange rit voor de boeg naar de Bich Dong Pagoda in Ninh Binh (ongeveer 3,5 uur). Het bestaat uit 3 verschillende hoogtes. De bovenste is door een grot net vleermuizen bereikbaar. Het is een toeristische attractie want er zijn meteen vrouwen die ons van alles willen verkopen. Na de grot gaan we naar onze accommodatie voor de komende 2 nachten. Met de bus gaan we naar het restaurant in Ninh Binh en daar genieten we van een heerlijke maaltijd.

We stappen vanmorgen op de fiets om naar de Mua Caves te gaan. Deze naam betekent zoiets als dansgrot. Vroeger werd hier door dames voor de keizer gedanst vandaar de naam. Het ligt in een prachtige omgeving. We gaan de 500 treden op naar de top van de liggende draakberg. Je kunt ook naar de lagergelegen tijgerberg gaan, maar die hebben wij overgeslagen. Vanaf de top heb je een prachtig uitzicht op Ninh Binh aan de ene kant en de mooie natuur aan de andere kant en je kijkt op de tijgerberg. Je kunt zelfs nog verder naar de draak die bovenop staat, maar dat vond ik te spannend dus heb ik niet gedaan. Na dit avontuur eten we beneden een ijsje om even af te koelen. We pakken onze oude fietsen om weer verder te gaan. We gaan varen in het natuurgebied dat we bovenop de berg zagen. We zitten met 2 personen in de boot en er wordt voor ons gepeddeld met de voeten. Heel knap, al is de meneer die dat bij ons doet er niet heel goed in, dus hij gaat af en toe ook met de handen roeien. Een zware klus, want we zijn ongeveer 1,5 uur onderweg. We varen onder 3 grotten door. Bij de laatste moeten we ook wel echt bukken. Het was ook de vraag of die grot wel te doen was in verband met de waterstand. Anders is de rit wel iets korter. Het is een toeristisch gebeuren met vele bootjes, maar zeker de moeite waard. Schitterende natuur! Na de boottocht gaan we lunchen. We stappen weer op de fiets om terug naar ons resort te gaan. Tijd voor een duik in het zwembad. Op de fiets naar het restaurant en aansluitend nog een drankje bij het zwembad bij ons hotel.

We hebben een rit van 3,5-4 uur voor de boeg. Onze gids Lucy koopt een vrucht om ons te laten proeven. Ik ben even kwijt wat precies. Het lijkt een beetje op appel, maar is het niet. We eten hier sowieso het heerlijkste fruit: mango, ananas, (water)meloen en passie vrucht. We stoppen onderweg spontaan bij een rijstveld waar op dat moment geoogst wordt. Met hun blote voeten staan de dames en heren in de nattigheid. Ze kappen het bovenste deel eraf en de onderste stengels blijven staan. Nadat de stengels gedroogd zijn, wordt het verbrand. In dit deel van het land wordt er 2 keer per jaar geoogst. In de hoger gelegen delen (boven de 1000 meter) 1 keer per jaar en in de Mekong delta 3 keer per jaar. We mogen zelf een bundel geoogst rijst vast houden. Een dame wil graag met ons op de foto. Soms zijn wij de bezienswaardigheid tijdens de reis. Bij een bruiloft wordt ook nog gestopt. We mogen ook de ceremonie bijwonen. maar daar hebben we geen tijd voor. Het geeft wel aan hoe gastvrij de Vietnamezen zijn. De plasstop is keer bij een statoilet. Niet heel fijn, maar dan hebben we dat ook weer meegemaakt. Overigens een heerlijke smoothie daar gekocht. Na aankomst bij onze accommodatie in Pu Luong gaan we lunchen. Wederom smaakt het allemaal weer goed. Ik ben niet zo van het varkensvlees, maar er is ook kip, rund en groente. Uiteraard allemaal met witte plakrijst. Na de lunch gaan we een trekking doen. We lopen vanaf onze accommodatie met een gids. Eerst meer door kleine dorpjes. We zien veel rijst dat ligt te drogen, mensen aan het werk. Een vrouw maakt springrolls. We zien hoe ze van deeg rijspapiervellen bakt. Daarna vult ze het en rolt het op. Dit is gewoon in iemands huis waar onze gids naar binnen loopt en een praatje maakt. Even verderop zien we hoe katoen verwerkt wordt, zodat er sjaals van geweven kunnen worden. Er hangen gezellige lampions in allerlei kleuren. Leuk souvenir om mee naar huis te nemen. Daarna lopen we meer in de natuur. Wat is Vietnam prachtig groen! De bergen op de achtergrond en daarvoor bomen, planten en uiteraard de rijstvelden. We genieten volop, maar in de warmte 10 kilometer lopen, zorgt ervoor dat we er op een gegeven moment wel klaar mee zijn. Rond een uur of 17:00 uur worden we door de bus opgepikt en naar ons resort gebracht. Net even te laat om te zwemmen. We gaan lekker douchen om alle zweetparels af te spoelen. Opgefrist gaan we lopend naar het restaurant.

Om 8.00 uur nemen we plaats achterop de scooters. We maken een tocht van 3 uur. Eerst gaan we naar de plaatselijke markt. Je kunt hier groente en fruit kopen, maar ook vlees en vis. Er liggen op een kraam zelfs vissen naar adem te happen. Misschien normaal, maar ik kan daar niet naar kijken. Er is ook vis in teiltje, rupsen, sprinkhanen, kikkers, tabak en een soort drogisterij/apotheek kraam met allerlei middeltjes. We rijden verder naar de watermolens handgemaakt van bamboe. De molens worden gebruikt als watervoorziening voor de rijstvelden. Ook hier zien we gevolgen van de storm, de loopbrug langs de watermolens is compleet verwoest. De molens staan stil, want er moet eerst weer gezaaid worden. Op dit moment staan er geen gewassen die water nodig hebben. We gaan bij een in werking zijnde watermolen een kijkje nemen. Deze watermolen staat in een rivier. Leuk om te zien hoe dit werkt. Om er te komen moeten we wel over en randje lopen en langs de varkens. We rijden verder naar een waterval. Het water klettert lekker naar beneden. De stenen schijnen niet glad te zijn door de hoge snelheid waarmee het water naar beneden komt. We drinken nogmaals een suikerrietdrankje en stappen dan voor de laatste etappe op de scooter. In het resort hebben we een uurtje om op te frissen en de spullen voor de treinreis van komende nacht in te pakken. Iets uit de koffer pakken is i.v.m. de ruimte (of eigenlijk het gebrek daaraan) niet handig. De benodigde spullen gaan dus in de rugtas. De rit terug naar Hanoi duurt ongeveer 4 uur. Onderweg stoppen we nog om gebruik te maken van de happy room (wc) en kopen wat te knabbelen en drinken voor de rest van de rit. We worden door de bus naar ons restaurant gebracht. Ook hier weer heerlijk gegeten. Zelfs het met stokjes eten lukt steeds beter. Na het diner staat onze bus met een lekke band. Gelukkig heeft onze lokale partner alles onder controle en komt er binnen 10 minuten een andere bus met chauffeur aangereden. We nemen afscheid van onze vaste chauffeur, omdat we met de trein verder gaan. Fijn dat de nieuwe bus zo snel kon komen, want de trein wacht niet op ons. Het vertrek is om 19.40 uur en je moet minimaal een half uur voor die tijd aanwezig zijn. De coupé die wij hebben is prima. Er staat water en er liggen chips en koekjes. Onze koffers zijn te groot voor onder het bed, dus we leggen ze onder het tafeltje. We hebben de luxe dat we met 2 personen in een 4 -persoonscabine liggen. Het toilet is om de hoek en ook een wasbakje om later even de tanden te poetsen is dichtbij. Als we Hanoi uitrijden komen we ook langs Trainstreet, waar we eerder zijn geweest om naar de voorbijrazende trein te kijken. We blijven nog even kijken hoe we door de stad rijden. We kletsen nog wat en gaan dan proberen te slapen. De trein komt morgenochtend om 5.53 uur aan in Dong Hoi.

Punctueel om 5.53 uur komen we met de trein aan op het station van Dong Hoi. Amper geslapen vanwege het heen en weer schudden en de geluiden van de trein gaan we direct naar de markt. Er is van alles te zien hier. Groente, fruit, levende kippen, dode kippen, levende vissen en dode vissen. Ik heb me even omgedraaid toen een kip de nek omgedraaid werd. De geur viel me heel erg mee en dat kwam vooral doordat alles heel vers was en veel vissen levend in het water bewaard worden. Na het bezoek aan de markt gaan we alvast naar ons verblijf voor vanavond voor ons ontbijt. We verblijven in Phong Nha Lake House. We rijden in ongeveer 20 minuten naar de Phong Nha Cave, de langste watergrot in de wereld. We gaan met een bootje op weg naar de grot met de motor aan. In de grot gaat de motor uit en wordt er door 2 dames gepeddeld. Het is een aparte manier van peddelen. Heel intensief. Deze grot is prachtig. Na een tijdje meert het bootje aan en gaan we te voet verder. We zien verschillende kleuren, zelfs blauw. Uiteraard is het oppassen geblazen waar je loopt, want soms is het glad. Aan het eind van de route staan er dames die van alles aan ons willen verkopen. We varen terug op de motor naar het beginpunt. Tijd voor lunch in een lokaal restaurant waar we weer de heerlijkste gerechten voorgeschoteld krijgen. Terug in het hotel krijgen we de sleutel van onze villa. Wat een mooi verblijf hier aan het water! Het is warm dus we gaan voor een duik in het zwembad. Even alle warmte van ons afspoelen en relaxen vanwege de gemiste nachtrust. Deze accommodatie ligt wat buiten de bewoonde wereld, dus we eten in het resort. Geen straf, want ze maken hier heerlijk eten voor ons.

Rond 8.00 uur rijden we weg bij ons resort. Helaas heeft het vannacht geregend en ook was er onweer. Heftige buien die ook in de ochtend verder gaan. We hebben tot nu toe geluk gehad met het weer, dus we mogen niet klagen. We bezoeken eerst de Vinh Moc Tunnel. Deze tunnels beschermden de inwoners van Son Trung en Son Ha tegen de bombardementen van de Amerikanen tijdens de oorlog. Er woonden 60 gezinnen in de uitgehouwen tunnels en er zijn 17 kinderen ondergronds geboren. De ruimtes zijn erg krap en ik moet er niet aan denken om daar met zoveel mensen te moeten zitten. Iedereen heeft de oorlog overleefd. Het is een indrukwekkende plek om te bezoeken. Zeker omdat het onweer doet denken aan het dreigende geluiden de bombardementen. We rijden naar de DMZ, Demilitarized Zone, gelegen op de 17e breedtegraad. Dit was tussen 1954 en 1976 de grens tussen het communistische noorden en het kapitalistische zuiden. Een bijzondere historische plek dus. We rijden door naar Hue. We stappen ondanks dat de regen met bakken uit de lucht valt in de fietstaxi. We krijgen gelukkig een stuk plastic ervoor om ons te beschermen. We worden bij de Dong Ba markt afgezet. Het is ondertussen gelukkig droog geworden. We lopen langs kraampjes met heerlijk groente en fruit, maar ook vele soorten rijst en pepers. De ananas smaakt goed. Aan het einde stappen we weer in de riksja en worden we langs Frans koloniale huizen gereden. We stoppen vlakbij de citadel van Hue. We bedanken onze fietsers, allemaal mannen, voor hun inzet. Een van de meest bekende bezienswaardigheden in Hue is de citadel. De Nguyen-dynastie leefden hier tussen 1802 en 1945. Het is een uitgestrekt gebied met van 500 hectare. Er zijn prachtige bouwwerken en ruïnes te zien. Er komen veel toeristen, maar het is toch zeker de moeite waard om hier een kijkje te nemen. We sluiten de dag in stijl af met een diner in een mooi oud restaurant. Daarna rijden we door naar onze accommodatie voor deze nacht: Hue Ecolodge. Het is er prachtig, maar door de regen en de late aankomst krijgen we er niet zoveel van mee. Al ziet de kamer er mooi uit.

 Het plenst als we van onze kamer naar het ontbijt lopen, dus poncho aan en gaan. Bleek later dat er een paraplu in de kast stond. Na een heerlijk ontbijt weer de koffer inpakken, want om 8.00 uur gaan we vertrekken om een boottocht te maken over de Parfumrivier. We gaan met een drakenboot varen. Er zit gelukkig een dak op. Als we echter bij de opstapplaats aankomen stopt de regen. De boottocht zelf vind ik niet heel bijzonder. Het wordt ook meer als transportmiddel gezien en niet als rondvaart naar mijn mening. De dame probeert tijdens de 35 minuten durende tocht spulletjes te verkopen. Kleding en souvenirs. Ik koop een top van haar in Vietnamese stijl. We lopen van de rivier naar de Thien Mu Pagode. Er leven hier monniken in een klooster. De monniken zijn vegan in het noorden en dragen bruin en grijze kleding. Jongens kunnen hier opgroeien als de ouders de middelen niet hebben. Op hun achttiende mogen ze kiezen: blijven als monnik of het gewone leven in. Er staat hier ook een auto van monnik Thich Quang Duc die uit protest tegen het regime van de katholieke Ngo Dinh Diem in Zuid-Vietnam in 1963 van Hue naar Saigon reed en zichzelf naast de auto in brand heeft gestoken. Met de bus gaan we naar de Khai Dinh Tombe. De keizer ligt 12 meter onder de plek waarop zijn beeld staat. Hij heeft geregeerd van mei 1916 t/m zijn dood op 6 november 1925. Er is veel pracht en praal te zien. We gaan de bekende Hai Van pass rijden. Mooie natuur en met haarspeldbochten gaan we naar boven. We stoppen nog even vanwege een mooi uitzicht op het strand en ook de trein blijkt er net langs te rijden. Op het hoogste punt aangekomen gaan we de bus uit om naar het uitzicht te kijken. Het is helaas boven wat mistig, dus we zien Danang niet heel scherp. Maar een soort van Skyline is nog wel te zien. Na aankomst bij ons hotel gaan we te voet Hoi An verkennen. We lopen door de stad. Het is nog licht. Wat is het hier toeristisch! Je wordt ook de hele tijd aangesproken om iets te kopen. We hebben een klein rondje langs de rivier gedaan. Even later gaan we opnieuw op pad maar dan met Lucy, onze gids. Het blijkt dat we voor sommige dingen een entreekaartje nodig hebben in de oude stad, dus dat wordt geregeld. Handig als je een gids hebt voor dit soort dingen. We gaan naar de Japanse brug. Een oude, overdekte brug uit 1590 en bewaakt door apen en honden (beelden). De bouw is namelijk begonnen in het jaar van de aap en afgerond in het jaar van de hond. We gaan langs verschillende winkeltjes en het begint weer keihard te regenen, dus we schuilen. We gaan langs een kleermaker om kleding op maat te laten maken. Ik heb een model van een jurk en stof uitgezocht en mijn maten zijn opgemeten. Morgen mag ik de jurk komen passen. Ik ben benieuwd of het wat wordt. We lopen door naar een restaurant waar simpel lokale gerechten geserveerd worden. We maken zelf onze springrolls (loempia’s) door groente en vlees in rijstbladeren te rollen en vervolgens in de days te dippen. De locatie ziet er niet heel gezellig uit, maar het gaat dan ook echt om het eten. We lopen daarna terug naar het hotel.

Om 8.00 uur stappen we op de fiets. Onze gids Timmy legt uit hoe handremmen en de standaard werken. Niet echt nodig voor ons. De fietsen zijn deze keer een stuk moderner. Het enige nadeel is dat het regent, dus we hebben de poncho’s aan, maar al snel klaart het op en is het droog. We fietsen eerst een stukje door de stad, maar voor we het weten zien we links en rechts rijstvelden. Af en toe een buffel. De buffel zorgt ervoor dat de grond van de rijstvelden omgeploegd wordt, waardoor de rijst beter groeit. Een buffel is kostbaar, tussen de $1000-$2000. Er zijn dus families die samen 1 buffel kopen, zodat ze de kosten en verzorging kunnen delen met meerdere gezinnen. We komen aan bij keurig onderhouden tuinen. Het lijkt een beetje op onze volkstuinen. We krijgen diverse planten om aan te ruiken en te voelen. Munt, citroengras, citroenbasilicum en nog iets anders wat mij onbekend is gebleven. De man toont ons hoe hij de gewassen water geeft. Lijkt me niet echt nodig gezien de laatste paar dagen…… We krijgen daar een drankje met de zaadjes van de citroenbasilicum, gember, limoen, suiker. een beetje water en citroengras. Heel gezond en best lekker. Tijd om weer op de pedalen te stappen. Na ongeveer een kwartier zijn we bij onze volgende stop. We gaan in ronde bamboebootjes varen. Eerst even wat drinken, kokos en watermeloen eten. We stappen in de bamboebootjes. De familie die het bedrijf runt, maakt er een hele show van. Erg toeristisch. Iedereen die wil, mag heel hard in de rondte draaien. Mijn maag vindt dat niet zo leuk, dus ik doe daar niet aan mee. We kunnen op krabbetjes vissen en we mogen ook zelf peddelen. We zijn er natuurlijk stukken minder handig dan de ervaren peddelaars. Nadat we hebben aangelegd, gaan we nog een stukje verder fietsen. Aan de waterkant stoppen we om met een bootje naar een eiland te varen om te lunchen. Geen verkoopshow onderweg dit keer. De lunch is heerlijk en na de afsluiting met fruit stappen we de boot weer op. We gaan terug naar de binnenstad van Hoi An. We lopen naar een plaats waar we lampionnen kunnen maken. We hebben de keuze uit verschillende kleuren stof. Uiteraard worden we geholpen door ervaren lampionnenmakers. Het gaat vooral om lijmen, stof plakken en knippen. Waarschijnlijk vond ze mij maar een prutser, maar goed ik heb ook een soort van lampion geproduceerd. Als we klaar zijn. komt de regen weer met bakken uit de lucht, dus we besluiten even te wachten. Helaas blijft de regen aanhouden en we moeten nog naar de kleermaker om de kleding te passen. Aldaar heb ik mijn jurk gepast en die moet inderdaad nog aangepast worden. Het zat te strak. Morgen kan ik de jurk ophalen. Hopelijk zit het dan goed. Om 18.00 uur bezoeken we het Lune Center voor een voorstelling van het Teh Dar Vietnamees bamboecircus. Je komt hier ogen tekort om alles te zien. Een schitterende voorstelling van dames en heren. Een aanrader! Na de voorstelling is het tijd voor diner. We lopen in het centrum van Hoi An. De lichtjes zijn heel gezellig en ook is er veel vertier qua restaurants en kroegen. Wij zoeken een terras op, want onze fietsgids Timmy van vanmorgen treedt op met zijn band. Leuk om hem te zien gitaar spelen.

Onze laatste dag in Vietnam is begonnen. We gaan op tijd op weg naar de Golden Bridge in Ba Na Hills in Danang City. De brug wordt ook wel de brug der handen genoemd. De brug is 150 meter lang en een architectonisch hoogtepunt. Goed om te weten dat de brug een onderdeel is van een pretpark zonder attracties in de bergen gelegen. Er zijn meerdere hotels in het park. Er is een hele mooie tuin met prachtige bloemen en natuurlijk genoeg te eten en te drinken. Het park is alleen bereikbaar met kabelbanen. Daar zit je zeker 20 minuten in. Voor mensen met hoogtevrees, zoals ik is dat best een uitdaging. Het is populair en dus erg druk. Voor een bezoek kun je het weekend het best vermijden. Als we aankomen is het mistig en koud op de top. Er is niet veel te zien. Later trekt het gelukkig wat meer open. We rijden terug naar het Hoi An en worden vlakbij de kleermaker in het centrum gebracht. De jurk is goed vermaakt, dus ik ben een mooie jurk rijker. We hebben nog maar een paar uur. Met 2 collega’s ga ik naar een spa voor een massage. Even ontspannen en genieten. Alhoewel niet alles fijn voelde… Douchen en omkleden om klaar te zijn voor ons afscheidsetentje. We gaan naar een leuk restaurant helemaal aan de andere kant van de stad. Lang tafelen kennen ze niet in Vietnam, dus we zijn op tijd klaar. Gelukkig maar want de wekker staat midden in de nacht om onze vlucht terug naar huis te halen. 2.15 uur gaat de wekker. We hebben nog wel even geslapen. De laatste spullen in de koffer en dan klappen we die voor de laatste keer dicht. Met de bus gaan we naar de luchthaven. We nemen afscheid van de chauffeur. Onze gids Lucy gaat met ons mee naar binnen. Van haar nemen we afscheid met een dikke knuffel voordat we door de beveiliging gaan. Wat een topper is zij! Op de luchthaven eten we ons meegenomen ontbijt van het hotel. We hebben 3 vluchten voor de boeg: van Danang naar Ho Chi Minh (iets meer dan een uur), van Ho Chi Minh naar Doha en van Doha naar Amsterdam (iets meer dan 7 uur). Om 21.05 uur landen we 5 minuten later dan gepland op Schiphol. Heel netjes op zo’n lange reis. Bagage verzamelen en naar huis! Tijd om te gaan slapen. Wat hebben we een prachtige reis gehad en wat ben ik dankbaar dat ik dit land kon gaan ontdekken. Ik heb genoten en ik hoop dat jullie een beetje een beeld hebben gekregen van Vietnam.